Dit boekje bespreekt 33 tips om met je mede-werkers de zaken gedaan te krijgen. Hiervoor moet je mensen mobiliseren, inspireren en uitdagen; Hun energie richten op de te behalen resultaten; Zorgen dat mooie plannen ook daadwerkelijk in acties en resultaat worden omgezet. Het lijken open deuren, maar veel plannen sterven in schoonheid wegens onvol-doende aandacht voor de actiecomponent.
Meestal stellen de medewerkers de vragen en geven de managers de antwoorden. Bij coaching zijn die rollen echter omgedraaid. Het is niet zozeer de coach die daarbij aan het werk is als wel de gecoachte. De coach stelt de vragen en weet vervolgens zijn mond te houden en zijn eigen oplossingsenthousiasme te temperen. Vragen hebben diverse voordelen ten opzichte van instructie.
Sinds de industriële revolutie hebben we de hiërarchie noodzakelijk geacht voor de bestuur-baarheid van organisaties. Steeds meer blijkt echter dat deze oplossing zelf een probleem is. De ontwikkeling van allerhande 'horizontale' sturingsmechanismen in en tussen organisaties is er een teken van dat ons denken over het inrichten en besturen van organisaties wezenlijk aan het veranderen is.
We hebben eeuwenlang een zwaar accent gelegd op de ratio. Hoe anders is het nu. Emoties mogen getoond worden. Emoties zijn zelf handelswaar geworden. We verkopen geen producten meer, maar beleving. Er is sprake van een emotiemarkt en het acteren daarin noemt men wel emotiemanagement. Een term die we tien jaar geleden als een contradictio in terminis beschouwd zouden hebben.
Veel veranderingsprocessen brengen niet de resultaten die men ervan verwacht. De auteur stelt dat veel managers gevangen zitten in een veranderingsparadox. Zij trachten verander-ingen door te voeren op een manier die zelf onderwerp van verandering is. Veel managers en ook hun consultants zitten nog vast in hun verlangen om veranderingen te beheersen en in modellen en methoden te vangen.
Wij omschrijven coaching graag als 'sturen zonder de baas te spelen'. Manager en mede-werkers zijn partners op de werkplek, die beide hun eigen specifieke inbreng hebben om een gezamenlijk eindresultaat te bereiken.
'Partners op de werkplek' houdt in dat de afspraak als sturingsinstrument de rol over-neemt van de opdracht.