icon-avc
Home | Nieuws | van de Associatie voor Coaching | Taal, Α en Ω van het mens zijn

Taal, Α en Ω van het mens zijn

14 november 2013

In een reeks thema-avonden bij De Associatie voor Coaching was op 14 november 2013 het thema: 

Taal, Α en Ω van het mens zijn

De afstand tussen mens en dier was ooit immens. In tegenstelling tot alle overige schepselen was de mens geschapen naar Gods evenbeeld. Maar die afstand is allengs kleiner geworden. Absolute verschillen bleken uiteindelijk alleen gradueel te zijn. Zo kan de gemiddelde mens moeiteloos in één opslag zien of een tafel voor 8 of voor 10 is gedekt, maar ook een egel heeft gevoel voor aantallen, alleen ligt dat lager dan bij mensen (uit een nest van 10 zal moederegel er niet gauw eentje missen, maar dat is anders bij een nest van 3). Ook bewustzijn, zelfbewustzijn en cultuur waren lange tijd voorbehouden aan de mens, maar helaas… Maar toch is er één eigenschap die de mens tot mens maakt: taal! Natuurlijk is het zo dat dieren ook communiceren en natuurlijk is het zo dat zij dat ook met geluiden doen, maar taal, nee, dat kun je het niet noemen.

Misschien komt dat wel omdat mensentaal niet is geëvolueerd uit dierencommunicatie. Dat hebben we namelijk nog apart van onze taal: kreten als “au” of “hèhè”, maar ook het krijgen van kippenvel, stampvoeten of aan je kin plukken. Wellicht dat mensentaal niet eens als communicatiemiddel is ontstaan. Waar komt taal vandaan? Sinds wanneer hebben we het? Wat zijn de gevolgen (geweest) voor ons gedrag? En wat heeft taal niet aan ons veranderd? In deze laatste thema-avond van het jaar kijken we iets minder naar het coachingsvak op zich en iets meer naar onszelf.

Gebaseerd op Dageraad, Rik Smits, 2009.